Ziemia Niczyja | Mariusz Herma

Wesołych świąt

.

Skąd wziął się „post-rock”

Nie będzie teoretyzowania o tym, czy pierwsze było Tortoise, Slint, Talk Talk, czy jednak Beatlesi. Chodzi wyłącznie o termin, bo przeglądając dziś bezcenne archiwa RocksBackpages natrafiłem na wiekopomny tekst Simona Reynoldsa z „Mojo” z marca 1994 roku, w którym (słusznie) zachwycał się debiutem grupy Bark Psychosis „Hex”. Tak to się kończy:

The rise of ambient-tinged rock (and ambient techno) is a response to, or retreat from, our increasingly strife-wracked, deteriorating social fabric. Soundscape gardeners like Bark Psychosis and Seefel make the aural equivalent of the bower of bliss, a haven from an intolerable reality.

But if the economic outlook still reads NO FUTURE, the future of rock is looking more buoyant than it has for a while, thanks to Bark Psychosis and their „post-rock” ilk.

Dwa miesiące później w „Wire” Reynolds – błyskotliwy gość – poświęcił post-rockowi cały referat, czym utwierdził się na pozycji ojca chrzestnego (ten od nadawania imion) gatunku. Nie zaszkodziły mu potem ani wykopaliska archeologiczne – ktoś niby wydrukował „post-rock” w latach 70. – ani wyznanie samego Reynoldsa, że w gruncie rzeczy termin krążył po redaktorskich kolumnach od dobrej dekady.

Co ciekawe, z czasem desygnat nowej etykietki począł dryfować ku matematycznym konstrukcjom opartym na dialogu gitary-bas (od Slint przez Tortoise po Mogwai), oddalając się od „pastelowego” rozumienia post-rocka, który – tak to wtedy widział Reynolds – zaczyna się tam, gdzie struktura kompozycji i „rockowe” brzmienie rocka ustępują miejsca schedzie po Eno: zmiana myślenia przy niezmienionym instrumentarium.

Była szansa na powrót do korzeni za sprawą „luźnego” (i jakże „malowniczego”) debiutu Godspeed You Black Emperor! Była szansa trzy lata później przy okazji sukcesów Sigur Rós. Ale seria mocnych płyt w centrum uwagi postawiła chłopców z Mogwai i na początku nowego millenium wraz z całą okoliczną menażerią (od Explosions in the Sky po Mono) robili za twarz nurtu. I tak post-rock wciąż kojarzy się z trzema gitarami, czterema akordami, przez pięć minut.

Odpowiadam na pytania z Google'a (albo i nie)

- Najbardziej znany japoński wykonawca
Sam chętnie się dowiem! O najciekawszych, ale przez to raczej mało znanych,
niedawno pisał tutaj Artur.

- mariusz herma podsumowanie (212 wejść!)
Będzie, jakieś będzie, obiecuję.

- Ile kosztował koncert kravitza (115 wejść!)
Chodzi o krakowskie Wianki. Kosztował 600 tysięcy dolarów, czyli pod koniec lutego dobre 2,2 mln nowych polskich złotych.

- czy elvis presley sprzedał więcej płyt niż michael jackson
Jak niedawno ustalono, Jackson prześcignął Elvisa o dobre 80 milionów płyt. A w tym roku przybyło mu jeszcze parę milionów przewagi. Może Elvis powinien się wreszcie ujawnić?

- ile beatles sprzedali płyt
Ponad 500 milionów longplayów. Po ostatnim miesiącu trzeba doliczyć jeszcze 5-6 mln.

- szukam agenta do organizowania mi koncertów z muzyką klasyczną (104 wejścia)
To proszę wrzucić w Google coś w rodzaju „management muzyka klasyczna„.  Ale te 104 wejścia dały mi do myślenia: może warto zmienić profesję?

- tomaszewski teraz rock (67)
Blog Maćka jest tutaj.

- susie ro & ayla amazon (66)
Też chętnie kupiłbym ich płytę, ale najwyraźniej istnieje tylko teoretycznie. Póki co pozostaje cieszyć się  „As the Ivy Grows Tall„, wciąż jedną z moich ulubionych tegorocznych piosenek.

- dlaczego jazz w latach 60 tych byl zakazany ?
Today you play jazz, tomorrow you betray your country.

- dukaj or dukaja or dukaju or dukajem or dukajowi
Dobrze!

- Piotr Anderszewski (Andreszewski) wywiad przekrój (>40)
Dostępny jest na stronie Przekroju.

- jak radzić sobie ze stresem na scenie
Sam się chętnie dowiem. Ale z tego co mówią praktycy – czas, czas, czas.

- jak się stosownie ubrać na koncert opeth
Biała koszulka na pewno ułatwi twoim znajomym zlokalizowanie cię.

- jak się ubrać na koncert jazzowy
Zależy, czy jazz będzie klasyczny (zaszalej z muszką), czy free (freestyle).

- jak udekorowac pokój dla nastolatki
A jakiej muzyki słucha?

- jak wygląda znak repetycji na pięciolinii

- „piotr metz” blog
Kilka miesięcy temu na konferencji Muzyka a Biznes twierdził, że nie ma, bo póki co jego blogiem są Trójkowe audycje.

- kto gra dziś oprócz abby na polach mokotowskich?
Przegapiłem!

- porównanie 3 symfonia góreckiego z pendereckim
Jestem za Góreckim, cokolwiek wybierzecie z arsenału Pendereckiego.

- a może jazz jest dla nich czymś więcej niż muzyką,co?
If you have to ask, you’ll never know. (Louis Armstrong)

- jak nazywamy śmieszne podsumowanie filmu
Y?

- słoje w drzewie – symbolika i znaczenie
j.w.

- reidiohed co o nich wiesz
Że mają dziwną nazwę.

- mariusz herma gra na gitarze w zespole
Grałem w duecie microgone, ale nie tylko na gitarze (i nie tylko ja na gitarze).

- steven wilson nie lubi riverside
- steven wilson nie lubi sylviana
Stawiałbym raczej na to pierwsze.

- typ słuchanej muzyki a osobowość
Według Uniwersytetu Cambridge zależność jest bardzo wyraźna.

- warto kupowac djembe w riffie ?
Riff ma mnóstwo salonów, ale jest drogi. Mojego akustycznego Garrisona gdzie indziej kupiłem za 1600-1700 zł, w Riffie nie miałbym szans na mniej niż 2300-2400 zł.

- z czego słynie ziemia na której mieszkasz?
Niestety nie z dobrej muzyki…

- bartek chaciński piractwo
Bartek trochę się wypowiadał na ten temat u siebie i na blogu Jarka Szubrychta.

- podgatunki jazzu
W tego typu zabawach najlepsze jest Allmusic.com.

- chory psychicznie nie jest w stanie zgrzeszyć
OK.

- co roku zdarza się ten cud-powraca do nas wiosna
OK!

- archive jak grać again
Na początku banał – o ile pamiętam na zmianę d-moll (z odpuszczanym F na strunie e) i Bb (czy jak tam nazywa się akord x13311). Wraz z palcowaniem przypomina to lekką zżynkę ze „Street Spirit” Radiohead, ale o dziwo nie szkodzi.

- chwyty do radiohead-creep (wersja akustyczna)
Tutaj.

- co znaczy la revancha del tango
Zgaduję, że „Zemsta tanga”, czyli tytuł bardzo fajnej płytki Gotan Project.

- herma myślenicach
Tak, tam się urodziłem i tam kupowałem moje pierwsze kasety, poczynając od „Direct” Vangelisa (tłoczenie by Echo).

- „mariusz herma” „dziewczyna”
Jestem chłopcem.

- „mariusz” „miserere mei”
Faktycznie, tajemnicze dzieło Allegriego to jeden z moich ulubionych utworów.  Wykonanie go, i to w gronie przyjaciół, zaliczam do Top10 życiowych osiągnięć. Ci ludzie z YouTube nie bez powodu stoją tak dziwnie. Co lepsze, robią tak co roku od prawie 400 lat.

- jak powstała muzyka
Popełniłem tekst pt. „Jak powstaje muzyka„, ale czy państwu na pewno chodziło o mastering i miksowanie?

- aj śmiesne momenky świata
Aj śmiesznych rzeczy ludzie szukają w sieci.

To tylko wybór z 1891 indywidualnych haseł. Nie obiecuję, że CDN.

Karl Bartos – wywiad

.

Pitchfork 200, czyli nowa geografia muzyczna

Setny wpis zbiegł mi się z publikacją 200 najlepszych płyt dekady zdaniem Pitchforka, którym to rankingiem kończą oni mozolne dzieło rozpoczęte wyborem 500 singli dekady (o czym tutaj trochę dyskutowaliśmy). Przy okazji tych okrągłości poświęcę im jeszcze raz uwagę, chociaż z przykrością stwierdzam, że mimo wszystkich ułomności podsumowanie singlowe było bardziej inspirujące.

Nie, nie będę narzekał na wybiórczość gatunkową albo na to, że „Ys” Joanny Newsom wylądowało na 83. miejscu, Godspeed You Black Emperor!, tutaj nazywanych „Godpseed”, na pozycji 65., a wiadomy Antony tuła się gdzieś pod koniec pięćdziesiątki.

Zamiast narzekać sprawdziłem, jak geograficznie rozkładają się te pitchforkowe wyróżnienia. I to w zasadzie wystarcza za komentarz:

USA – 119
UK – 37
Kanada – 11
Francja – 7
Szwecja – 7
Islandia – 3
Niemcy – 3
Australia – 2
Norwegia – 2
Japonia – 2
Finlandia – 1
Austra – 1
Belgia – 1
Australia – 1
Chile (na obczyźnie) – 1

W pierwszej pięćdziesiątce jest 31 płyt ze Stanów. W czołowej dwudziestce okupują, uwaga, 14 miejsc, przy jednej tylko płycie brytyjskiej. Cóż, Radiohead trudno było pominąć, bo bez nich pewnie nie byłoby i samego Pitchforka.

No dobra, jest coś, co mnie intryguje: ten rodzynek z Chile, Ricardo Villalobos, ktoś kojarzy?

Múm – Sing Along to Songs You Don’t Know

A mnie się podoba.