Kompletnie mi nie pasuje też ten lament na punkcie zbrodniczości hive-mindu, bo Larnier jakby całkiem zapomniał, że stworzenie kolektywnej umysłowości, to jest jeden z pierwszych, największych i najbardziej utopijnych pomysłów stojących za usieciowieniem, i że właśnie powoli się realizuje, będąc na takim etapie, z którego trudno jeszcze wyciągnąć konstruktywne wnioski – bo z jednej strony hive-mind to 4chan albo moronail, z drugiej natomiast jedna z nielicznych i jak na razie dość często skutecznych metod, żeby wywrzeć nacisk na rzeczywistość.

Jedzie po Facebooku jak kompletnie zaślepiony fanatyk, i nie zauważa, że pod tą całą maszynką do zgarniania keszu z reklam, kryje się całkiem sprawny mechanizm do sprawdzania w praktyce grassrootsowej demokracji. Przecież połowa grup, do których dołączyłem, to grupy działające i organizujące się wokół jakiegoś konkretnego celu, czy to lokalnego – przebudowa Supersamu, promocja EKS, czy ogólnego – depenalizacja marihuany – i nie da się powiedzieć, że część z tych działań nie przynosi efektów, bo przynosi – miasto zostaje zmuszone do konsultacji z mieszkańcami, płodzi się projekt ustawy obywatelskiej itd. a to tylko z pierwszych z brzegu przykładów – społecznych. O tym, jak web 2.0 pozwolił nam w niespotykany dotychczas sposób docierać do nowych, ciekawych zjawisk kult., to nawet nie wspomnę, wystarczy, że wymusiło to na nas zakładanie blogów, żeby choć trochę to ogarnąć.

Ale nie posądzałbym znowu Laniera ani o zidiocenie, ani o kierowanie się kilkoma prywatnymi porażkami w wirtualu. Nie jedzie po sieci z góry na dół – krytykuje głównie jeden jej aspekt. A to że w tej kwestii staje obok smutnych panów z aktówkami, nie znaczy jeszcze, że jego obserwacje są błędne (wnioski i propozycje to trochę co innego).

Oczywiście jego przeskok z jednej skrajności w drugą jest zadziwiający, i właśnie dlatego to ciekawy temat :-)

Szkoda faceta. Dobry był z niego herbatnik.