9 koncertów z 2009

To byłby pierwszy rok, kiedy nawet najwytrwalsi musieli to i owo przegapić – koncertowo wreszcie weszliśmy do Unii Europejskiej. Ja na przeoczenia narzekać nie będę, bo i tak przeżyłem w tym roku swoje najlepsze koncerty: z piosenkami (Antony), ze smyczkami (Herreweghe x 2), z muzyką starą (Savall) i z nowymi światłami (Radiohead). Na pewno poszedłbym jeszcze (nie) raz na:

Opeth – 21 marca – Stodoła (do rzeczy)

Amadou & Mariam – 14 marca – Palladium (do (u)śmiechu)

Jordi Savall – Jérusalem – 7 kwietnia – Opera Krakowska (do myślenia)

Antony and the Johnsons – 29 kwietnia – Teatr Wielki (do przeżycia)

Fareed Ayaz, Abu Muhammad – 15 czerwca – Studio im. W. Lutosławskiego (do rytmu)

Radiohead – 25 sierpnia – Cytadela, Poznań (do powtórzenia)

Philippe Herreweghe, Orchestre des Champs-Élysées, J. Olejniczak – Mendelssohn: Die Hebriden, op. 26, III Symfonia a-moll Szkocka op. 56; Chopin: Koncert fortepianowy f-moll op. – 29 sierpnia – Filharmonia Narodowa (co do nuty)

P. Herreweghe, j.w., Collegium Vocale Gent / Coro dell’Accademia Chigiana – Mendelssohn: Eliasz op. 70 – 30 sierpnia – j.w. (co do joty)

Márcio Faraco – 14 września – Skrzyżowanie Kultur (od-prężenie)

Fine.




7 komentarzy

  1. Kris pisze:

    Kilku pozycji zazdroszczę. Jakbyś jeszcze napisał, że na The Tallis Scholars byłeś w Krakowie to dopiero wpadłbym w zawiść.

    Przy okazji – wiesz, że Lang Lang zagra w styczniu w Łodzi?

  2. Mariusz Herma pisze:

    Z Tallisów zrezygnowałem na godzinę przed, będąc już kilkaset metrów od Wawelu (i po rozmowie z Phillipsem). Tego przegapienia faktycznie żałuję.

    O Lang Langu coś słyszałem, ale nie wiedziałem, że to już w styczniu. Wiadomo, co w repertuarze?

    F. Chopin I Koncert fortepianowy e-moll op. 11
    G. Mahler V Symfonia cis-moll [150 rocznica urodzin]

  3. Kris pisze:

    Chopin jeszcze bardziej nieprzypadkowo. Pomijając genialny album z koncertami dla DG, to przecież 2010 to Rok Chopinowski. A ten koncert to właściwie “otwarcie” takowego.

  4. verne pisze:

    przypomniał mi się niezwykły koncert Michała Jacaszka i Stefana Wesołowskiego (z towarzyszeniem tria smyczkowego) w scenerii starego Gdanska. aż przygotowałem sobie na nocne czuwanie Jacaszkowe Treny. No a przy tej okazji w nawiązaniu do wątku “czekamy w 2010 roku” – na pewno kolejny album Wesołowskiego byc może równie magicznego jak Kompleta.

  5. Mariusz Herma pisze:

    Na YouTube były fragmenty z tamtego koncertu. Karkołomne połączenie, ale bardzo udane moim zdaniem (bo spotkałem się też z ostrą krytyką tego, co razem robią).

  6. verne pisze:

    jako odbiorca z zewnatrz, laik i człowiek poniekąd przypadkowo uczestniczący w tamtym niezwykłym spektaklu nie “usłyszałem” ani nieznosnej afektacji, ani męczącego (mnie) monumentalizmu. a wyczekiwany pentral mnie niestety rozczarował i wyżej wymienione znalazły się na nim w nadmiarze. ostatnio wsłuchałem się bardziej w projekt nagrany z panią Malzahn i momentami bardzo to przyjemne. jakas opinia na temat ostatnich jacaszkowych albumów redaktorze?

  7. Mariusz Herma pisze:

    “Treny” mnie zachwyciły, “Pentral” urzekł bardziej zamysłem niż efektem (więcej pisałem tu: http://www.przekroj.pl/kultura_muzyka_artykul,4390.html ). Ale przyjemnie posłuchać ambientu, który faktycznie jest “ambientowy” – bazuje na przestrzeni i brzmieniu miejsca, a nie echa z komputera. Wspaniale też wyrywa z letargu atakami organów.

    Redaktorem obecnie jestem tylko na własnym blogu :-)

Dodaj komentarz